Tijdens ons ontbijtbuffet haal ik een A4-tje uit de tas van onze achtstegroeper. Met grote letters worden wij als ouders opgeroepen om alsjeblieft vanmorgen te komen helpen de school in kerstsferen te brengen. Ik kan niet. Ik moet werken. Man kan ook niet. Moet ook werken. Moeten wij ons schuldig voelen?
Als het aan mevrouw Van Bijsterveldt ligt, wel. Als ouders zouden we te veel aan onze eigen ontwikkeling denken. ‘Ouders moeten niet alles tegelijk willen.’. Ik vraag me af wat dat ‘alles’ is. Het uurtje hardlopen twee keer in de week? Of de zorg voor mijn hoogbejaarde moeder?
Nee, ik weiger me schuldig te voelen. Ik heb laatst al een ochtendje meegedraaid bij de techniekles. Mijn man hielp onlangs ook al bij de scienceles. 37 kinderen zitten in de klas. Niet iedereen heeft twee ouders, maar sommigen hebben er inclusief stiefouders drie of vier. Met minstens zestig ouders, pakweg twintig activiteiten per jaar en drie ouders per activiteit, hoef ik me maar één keer per jaar schuldig te voelen.
Maar wacht eens even, waarom zit ik in werktijd uit te rekenen of ik aan mijn plicht heb voldaan? Sinds wanneer is de school een vrijwilligersorganisatie? Is het normaal dat een school niet kan functioneren zonder de hand- en spandiensten van ouders? Zo’n techniekles is aardig natuurlijk. Ik maak dan de klas van mijn zoon ook eens mee en vang tussen de bedrijven door iets van hem op. Maar wat heeft het soppen van de meubeltjes of ophangen van kerstballen te maken met betrokkenheid bij de ontwikkeling van je kind? Gaat hij er beter door leren?
Je kunt ouderbetrokkenheid niet één-op-één vertalen in ouderparticipatie. Veel ouders zijn heel betrokken bij de ontwikkeling van hun kind, maar hebben niet de tijd, gelegenheid of energie om ook nog eens het schoolplein te vegen of te luizenpluizen. Die ouders vragen heus wel hoe het was op school, bewonderen werkjes en helpen hun kind bij het huiswerk.
Misschien zijn die ouders wel efficiënter dan de minister wil: ze stellen prioriteiten bij wat goed is voor hun kind en niet bij vrijwilligerswerk dat de minister de ruimte geeft om straks een nieuwe bezuiniging door te voeren. Bijvoorbeeld met grotere klassen of door de onderwijsassistenten te schrappen, omdat ouders dat werk ook wel kunnen doen.
En het ophangen van die kerstversiering op school? Dat mag mevrouw Van Bijsterveldt doen. Als signaal van betrokkenheid.
Hilda Algra is moeder van een dochter (13) en een zoon (11) en tekst- en verhalenschrijver. Haar nieuwste boek is De wisseltante, deel 2 in de 
serie Kanjerklas, over kinderen die ‘anders’ zijn. (Vanaf 7 jaar) Zie De Kanjerklas.nl 
One Comment on "Ouderparticipatie"
Het is inderdaad wel moeilijk en het ligt wel gevoelig bij ouders. Ik ben moeder en leerkracht in het basisonderwijs. Ik werk op het moment vier dagen in de week. Mijn oudste zoon gaat nu naar de peuterspeelzaal. Eind februari gaat hij naar de basisschool. Ik merk zelf ook dat ik op maandag en donderdag (dan gaat hij naar de peuterspeelzaal) geen tijd heb om op de peuterspeelzaal te helpen (er wordt ook niet om hulp gevraagd). Wel is mijn man dan thuis, dus hij zou het kunnen doen. Het betekent niet dat ik niet betrokken ben bij het onderwijs van mijn kind, want zodra ik thuis ben lees ik boekjes voor, knutsel ik er op los met de jongens, bak ik koekjes en cakejes met ze, oefen ik woordjes, letters, cijfers, etc. Wel ben ik me ervan bewust dat scholen wel degelijk soms hulp van de ouders nodig hebben. Ik heb ook weleens gehad dat ik met de klas op stap wilde, maar dat mijn uitstapje bijna niet door kon gaan, omdat te weinig ouders konden rijden. Er zijn dus activiteiten die we echt niet zonder ouders kunnen doen op school. Dat betekent niet dat ouders verplicht van ons aan het werk moeten op school, maar het betekent wel, dat als we het echt niet zelf kunnen, zulke activiteiten niet door kunnen gaan en gewoon van het programma geschrapt gaan worden. Tja, boenen en soppen op school….. Gaat je kind er beter door leren? Indirect wel. Als leerkrachten dat zelf na schooltijd doen, hebben ze minder tijd om hun werk en daarmee extra hulp voor kinderen voor te bereiden. Het is jammer dat ze die tijd dan in boenen en soppen gaan stoppen. Aan de andere kant….. Wat had een vader en moeder met die tijd kunnen doen in plaats van boenen en soppen op school? Leuke uistapjes met de kinderen voorbereiden, leuke activiteiten thuis met kinderen. Enorm waardevol dus! Daarom zei ik al: “Het is best moeilijk en het ligt erg gevoelig!” Ik ben moeder en leerkracht en ik kan de uitspraken van beide kanten bekijken.